طرح شبهه:
از آیه الله خوئى پرسیده شد: که آیا روایت شکسته شدن پهلوى زهرا (علیها السلام) صحیح است؟ در پاسخ گفت: طبق رأى مشهور میان علماء صحیح نیست.
صراط النجاه، ج ۳، ص ۳۱۴٫
نقد و بررسی:
با مراجعه به کتاب مورد نظر و مطالعه پرسش و پاسخ مطرح شده در آن، رسوائى مطرح کنندگان چنین شبهاتى بیش از پیش روشن خواهد شد و اصل کلام آیت الله العظمى خوئى بهترین پاسخ به چنین افترائات است؛ از این رو، ما اصل کلام مرحوم آیت الله العظمى خویى را در این جا نقل مىکنیم تا وجدانهاى بیدار داورى کنند که عالمان اهل تسنن چگونه افکار مردم و عوام خود را به بازى گرفتهاند تا به مقصودشان که همان در نادانى ماندن آنان است، برسند.
متن پاسخ آیت الله خویی رضوان الله تعالی علیه:
س ۹۸۰: هل الروایات التی یذکرها خطباء المنبر، وبعض الکتاب عن کسر « عمر » لضلع السیدة فاطمة ( علیها السلام ) صحیحة برأیکم؟
الخوئی: ذلک مشهور معروف.
سؤال ۹۸۰: آیا روایات و سخنانى که گویندگان در منابر و بعضى از نویسندگان در کتابهایشان نوشته و گفتهاند که عمر پهلوى فاطمه (سلام الله علیها) را شکسته، به نظر شما درست است؟
مرحوم آیت الله خوئى در پاسخ فرموده است:
این روایات مشهور و معروف است.
***************
طرح شبهه:
سخن کاشف الغطاء، کتک خوردن فاطمه را رد می کند:
علامه کاشف الغطاء مىگوید:
اما داستان زدن زهرا و آسیب دیدن گونه او از آن مواردى است که نه وجدان، نه عقل و نه احساساتم توان پذیرفتن آن را ندارد. نه به خاطر اینکه آن قوم نمىتوانستند آن را انجام دهند؛ بلکه به این دلیل که خو و سرشت عرب و عادات و تقالید نیک جاهلیت پیش از اسلام که شریعت اسلام نیز آن را مورد تأیید قرارداد، همانند غیرت و تعصب نسبت به زنان هرگز به یک مرد عرب اجازه نمىداد که زنى را آن هم در برابر شوى او مورد ضرب و شتم قرار دهد.
الشیخ جعفر، مشهور به کاشف الغطاء، جنه المأوی، ص ۱۳۵٫
نقد و بررسی:
اصل کلام مرحوم کاشف الغطاء:
بخش اول:
أنا لا أبرئ هؤلاء القوم، لکن ضرب المرأة کان فی ذلک الزمان عیبا، فمن یضرب امرأة یصبح ذلک عارا علیه وعلى عقبه، ففی نهج البلاغة عن علی علیه السلام:.. ولا تهیجوا النساء بأذى، وإن شتمن أعراضکم، وسببن أمراءکم، فإنهن ضعیفات القوى، والأنفس، والعقول، إن کنا لنؤمر بالکف عنهن وإنهن لمشرکات، وإن کان الرجل لیتناول المرأة فی الجاهلیة بالفهر، أو الهراوة، فیعیر بها وعقبه من بعده.
من نمىخواهم این گروه را تبرئه کنم؛ ولى کتک زدن یک زن زشت است و عیب، هر کسى زنى را کتک بزند، هم براى خودش ننگ آور است و هم براى منسوبین به او.
علی علیه السلام مىفرماید: اگر زنها آبروى شما را زیر سؤال ببرند و یا بزرگان شما را نفرین کنند، آنها را آزار ندهید؛ زیرا زن از نظر جسمى و روحى و فکرى نقص دارد، ما را از آسیب رساندن به زنان مشرک بر حذر مىداشتند، و در دوران جاهلیت حتى اگر مردى زنى را اذیت و آزار مىکرد، هم خودش و هم آیندگان پس از او را سر زنش مىکردند.
بخش دوم:
ولکن قضیة الزهراء، ولطم خدها مما لا یکاد یقبله وجدانی، ویتقبله عقلی، ویقنع به مشاعری، لا لأن القوم یتحرجون ویتورعون من هذه الجرأة العظیمة، بل لأن السجایا العربیة، والتقالید الجاهلیة التی رکزتها إلخ….
داستان زهرا سلام الله علیها و سیلى خوردنش را نه وجدان من و نه عقل و مشاعرم آن را مىپذیرد؛ البته نه به این جهت که گروه مخالف را از چنین جرأتى بزرگ پاک نمایم؛ بلکه خصلتهاى عربى و تقلید از سنتهاى جاهلى آن را اثبات مىکند.
کاشف الغطاء، الشیخ محمد حسین (متوفای۱۳۷۳هـ)، جنة المأوى، ص ۸۱، ناشر: دار الأضواء، بیروت.
پاسخ بخش اول:
(ادامه…)
